بیل لی، سم‌پاش بی‌احساس و همسر بی‌روحش جوان، دوست دارند در حین معاشرت با دوستان شاعر سبک بیت، با سموم دفع آفات بیل نشئه کنند. بیل پس از ملاقات با دکتر بنوی شیطانی، دارویی ساخته‌شده از هزارپا دریافت می‌کند. او پس از مصرف، به طور تصادفی جوان را می‌کشد، از ماشین تحریرش که به سوسک تبدیل شده دستور می‌گیرد، سر از یک شهر مدیترانه‌ای با تغییرات مداوم درمی‌آورد و متوجه می‌شود که دوستان باحالش آثار او را منتشر کرده‌اند؛ آثاری که خودش نوشتن آن‌ها را به یاد نمی‌آورد.

مکزیکوسیتی، دهه ۱۹۵۰. زندگی در میان جامعه کوچک آمریکایی‌های مقیم این شهر برای مردی در اواخر دهه چهل زندگی‌اش، روندی تکراری به خود گرفته است. اما با ورود چهره‌ای جدید، روزهای او رنگ تازگی می‌گیرد و فرصتی برای برقراری ارتباطی عمیق‌تر فراهم می‌شود و ...

باروز کتابی را برمی‌دارد و داستان دنی، شیشه‌پاک‌کن ماشین را برای ما می‌خواند که روز کریسمس را در تلاش برای تهیه مواد می‌گذراند، اما در عوض روح کریسمس را پیدا می‌کند.

«انضباط دی.ای.» یک فیلم کوتاه ۱۶ میلی‌متری به کارگردانی گاس ون سنت است. این اثر بر اساس داستانی از کتاب «نابودگر!» نوشته ویلیام باروز ساخته شده که گاهی شبیه به یک نوآر بودایی به نظر می‌رسد: «دی.ای. روشی برای انجام دادن است. دی.ای. به سادگی یعنی انجام هر کاری به راحت‌ترین و آرام‌ترین شکلی که می‌توانید؛ که همان‌طور که در دی.ای. پیشرفت می‌کنید، خواهید دید سریع‌ترین و کارآمدترین راه نیز هست. می‌توانید همین حالا با مرتب کردن آپارتمان، جابه‌جا کردن وسایل یا کتاب‌ها، شستن ظرف‌ها، درست کردن چای یا دسته‌بندی کاغذها شروع کنید. دستپاچه نشوید، تکان ناگهانی نخورید و اشیاء را چنگ نزنید. انگشتان خونسرد و مسلط خود را طوری روی اشیاء بگذارید که انگار پلیس پیری با ملایمت در حال بازداشت کسی است.»